Kołodziej Bernard: Różnice pomiędzy wersjami

Z e-ncyklopedia
(dr)
(dr)
 
(Nie pokazano 7 wersji utworzonych przez 2 użytkowników)
Linia 1: Linia 1:
==Kołodziej Bernard TChr (1943-)==
[[Plik:Kolodziej_bernard.jpg|thumb|150px|left]]
[[Plik:Kolodziej_bernard.jpg|thumb|150px|left]]
Do 2014 roku Kierownik Zakładu Historii Kościoła WT UAM. Prof. Historii Kościoła WSD TChr oraz Górnośląskiej Wyższej Szkoły Pedagogicznej (GWSP) im. kard. A. Hlonda w Mysłowicach; Dyrektor Archiwum TChr w Poznaniu; Członek Zarządu Światowej Rady Badań nad Polonią;  Członek  Komitetu Badań nad Migracjami Ludności i Polonią przy Prezydium Polskiej Akademii Nauk.
==Kołodziej Bernard TChr (1943-), historyk==


W obszarze jego zainteresowań naukowych: historia emigracji polskiej i duszpasterstwa emigracyjnego; [[Hlond August|kard. August Hlond]] Prymas Polski – jako Opiekun polskiej emigracji; [[Gawlina Józef|abp Józef Gawlina]] – opiekun polskiej emigracji; dzieje Towarzystwa Chrystusowego, duszpasterstwo chrystusowców na Ziemiach północnych i zachodnich, dzieje zgromadzeń zakonnych, współczesna historia Polski.
Urodził się 1 lipca 1943 w rodzinie Augustyna i Berty z domu Kściuczyk.  Ukończył Szkołę Podstawową nr 1 w Tychach (1950-1957). Kontynuował naukę w Technikum Górniczym w Katowicach (1957-1962). Po maturze pracował w kopalni węgla kamiennego „Murcki” w Murckach na stanowisku średniego dozoru górniczego (1962-1967). W latach 1964-1966 studiował wieczorowo na Politechnice Gliwickiej (Wydział Górnictwa w Katowicach). Wstąpił do Zgromadzenia Towarzystwa Chrystusowego w Poznaniu, gdzie odbył nowicjat i studia teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym Towarzystwa Chrystusowego w Poznaniu (1962-1974). 15 maja 1974 w katedrze poznańskiej przyjął święcenia kapłańskie. Po święceniach pracował jako duszpasterz w Płotach na Pomorzu Zachodnim (1974-1976).  W latach 1976-1981 odbył studia specjalistyczne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim w Instytucie Historii Kościoła, ukończone w 1974 roku magisterium nt.: '' Towarzystwo Chrystusowe dla Wychodźców (powstanie i pierwsze lata rozwoju'', a 20 lutego 1982 obronił doktorat pt.: '' Dzieje Towarzystwa Chrystusowego dla Wychodźców w latach 1939-1948'', którego promotorem był ks. prof. dr hab. Zygmunt Zieliński.


==Ważniejsze publikacje==
Od 1982 był wykładowcą historii i patrologii w Wyższym Seminarium Duchownym Towarzystwa Chrystusowego, dyrektorem Archiwum Towarzystwa Chrystusowego, wykładowcą w Instytucie Duszpasterstwa Emigracyjnego, a w latach 1995-2003 dyrektorem tegoż Instytutu.
Pozycje książkowe: Dzieje Towarzystwa Chrystusowego dla Wychodźców 1939-1948, Poznań 1983; Towarzystwo Chrystusowe w Ameryce Południowej, Kurytyba 1989 (Brazylia); Duszpasterstwo i życie religijne Polonii, w: Polonia w Europie, pod. Red. B. Szydłowskiej-Ceglowej, Poznań 1992; Opieka duszpasterska nad wychodźcami polskimi do roku 1939, Poznań UAM, seria studia i materiały nr 67, 2003; Hasła w Encyklopedii Katolickiej KUL, Słowniku Polskich Teologów Katolickich, Słowniku Biograficznym Katolickiego Duchowieństwa Śląskiego XIX i XX w., Słowniku Biograficznym Ziemi Pszczyńskiej, oraz w Encyklopedii Polskiej Emigracji i Polonii; oraz prawie 300 artykułów naukowych i popularno-naukowych, drukowanych w książkach, czasopismach oraz w różnych periodykach w kraju i zagranicą.
W latach 1989-1995 pełnił funkcję Wikariusza Generalnego [[Towarzystwo Chrystusowe dla Polonii Zagranicznej|Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej]] (wicegenerał Towarzystwa). Od 1998 roku był zatrudniony jako adiunkt na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu w Zakładzie Historii Kościoła. 26 marca 2004 na Wydziale Teologicznym UAM przeprowadził przewód habilitacyjny na podstawie: '' Opieka duszpasterska nad wychodźcami polskimi do 1939 roku''. 1 grudnia 2004 otrzymał nominację na kierownika Zakładu Historii Kościoła Wydziału Teologicznego UAM. Od 2004 roku jest członkiem zarządu Światowej Rady Badań nad Polonią.
Promotor prac naukowych magisterskich i doktorskich.
 
1 marca 2006 otrzymał nominację na stanowisko profesora nadzwyczajnego UAM w Poznaniu. 11 września 2007 został powołany do Komitetu Badań nad Migracjami Ludności i Polonią przy Prezydium Polskiej Akademii NaukW grudniu 2013 roku przeszedł na emeryturę.
Po przejściu na emeryturę pracował przez trzy lata w Górnośląskiej Wyższej Szkole Pedagogicznej im. Kardynała Augusta Hlonda w Mysłowicach, na stanowisku profesora nadzwyczajnego. W latach 2014-2016 prowadził wykłady z Historii Kościoła i seminarium naukowe w WSD w Bydgoszczy.
 
==Patrz:==
*[[Kołodziej Bernard - bibliografia]]


==Bibliografia==
==Bibliografia==
Opracowanie własne, JM
{{Noty biograficzne}}
{{Noty biograficzne}}
[[Kategoria:Biografie - K]]
[[Kategoria:Biografie - K]]
[[Kategoria:Zakonnicy]]
[[Kategoria:Chrystusowcy]]
[[Kategoria:Naukowcy]]
[[Kategoria:Historia]]
[[Kategoria:Historia]]
[[Kategoria:Chrystusowcy]]

Aktualna wersja na dzień 20:47, 24 lut 2021

Kolodziej bernard.jpg

Kołodziej Bernard TChr (1943-), historyk

Urodził się 1 lipca 1943 w rodzinie Augustyna i Berty z domu Kściuczyk. Ukończył Szkołę Podstawową nr 1 w Tychach (1950-1957). Kontynuował naukę w Technikum Górniczym w Katowicach (1957-1962). Po maturze pracował w kopalni węgla kamiennego „Murcki” w Murckach na stanowisku średniego dozoru górniczego (1962-1967). W latach 1964-1966 studiował wieczorowo na Politechnice Gliwickiej (Wydział Górnictwa w Katowicach). Wstąpił do Zgromadzenia Towarzystwa Chrystusowego w Poznaniu, gdzie odbył nowicjat i studia teologiczne w Wyższym Seminarium Duchownym Towarzystwa Chrystusowego w Poznaniu (1962-1974). 15 maja 1974 w katedrze poznańskiej przyjął święcenia kapłańskie. Po święceniach pracował jako duszpasterz w Płotach na Pomorzu Zachodnim (1974-1976). W latach 1976-1981 odbył studia specjalistyczne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim w Instytucie Historii Kościoła, ukończone w 1974 roku magisterium nt.: Towarzystwo Chrystusowe dla Wychodźców (powstanie i pierwsze lata rozwoju, a 20 lutego 1982 obronił doktorat pt.: Dzieje Towarzystwa Chrystusowego dla Wychodźców w latach 1939-1948, którego promotorem był ks. prof. dr hab. Zygmunt Zieliński.

Od 1982 był wykładowcą historii i patrologii w Wyższym Seminarium Duchownym Towarzystwa Chrystusowego, dyrektorem Archiwum Towarzystwa Chrystusowego, wykładowcą w Instytucie Duszpasterstwa Emigracyjnego, a w latach 1995-2003 dyrektorem tegoż Instytutu. W latach 1989-1995 pełnił funkcję Wikariusza Generalnego Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej (wicegenerał Towarzystwa). Od 1998 roku był zatrudniony jako adiunkt na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu w Zakładzie Historii Kościoła. 26 marca 2004 na Wydziale Teologicznym UAM przeprowadził przewód habilitacyjny na podstawie: Opieka duszpasterska nad wychodźcami polskimi do 1939 roku. 1 grudnia 2004 otrzymał nominację na kierownika Zakładu Historii Kościoła Wydziału Teologicznego UAM. Od 2004 roku jest członkiem zarządu Światowej Rady Badań nad Polonią.

1 marca 2006 otrzymał nominację na stanowisko profesora nadzwyczajnego UAM w Poznaniu. 11 września 2007 został powołany do Komitetu Badań nad Migracjami Ludności i Polonią przy Prezydium Polskiej Akademii Nauk. W grudniu 2013 roku przeszedł na emeryturę. Po przejściu na emeryturę pracował przez trzy lata w Górnośląskiej Wyższej Szkole Pedagogicznej im. Kardynała Augusta Hlonda w Mysłowicach, na stanowisku profesora nadzwyczajnego. W latach 2014-2016 prowadził wykłady z Historii Kościoła i seminarium naukowe w WSD w Bydgoszczy.

Patrz:

Bibliografia

Opracowanie własne, JM