Tekst źródłowy strony Parafia Matki Bożej Bolesnej w Nysie

==Budowa klasztoru i kościoła Ojców Werbistów==
Kościół pw. Matki Bożej Bolesnej w Nysie należy do kompleksu klasztornego św. Krzyża w Nysie. W 1892 roku do Nysy, na teren tzw. Górnej Wsi, przybyli czterej bracia oraz o. Johannes Beckert (dyplomowany budowniczy) ze [[Werbiści|Zgromadzenia Słowa Bożego]] (werbiści). Rozpoczęli oni budowę nowej szkoły misyjnej oraz objęli kierownictwo nad gospodarstwem rolnym. 8 września 1892 przybył do Nysy Arnold Janssen. W święto [[Św. Rafał Archanioł|św. Archanioła Rafała]] uroczyście poświęcił skromną kaplicę, jako oratorium publiczne. 1 listopada 1892 położono kamień węgielny pod nowy dom. 
Pod kierownictwem o. Beckerta, kierownika budowy, brata Aleksandra Pyry, mistrza murarskiego oraz brata Josefa Strakego, cieśli i zarazem stolarza, prace postępowały tak szybko, że już w następnym roku w uroczystość [[Św. Jadwiga Śląska|św. Jadwigi]] można było poświęcić Dom Misyjny i w nim zamieszkać. W latach 1894-1895 i 1898-1900 prowadzono dalsze prace budowlane.

Budowa kościoła została opóźniona o pięć lat przez „z ukrycia działające stronnictwo". Ponieważ o. Beckert potrzebny był w Techny (Stany Zjednoczone), sprowadzono do tej budowy o. Hermana Fischera. Był on nauczycielem, architektem i kierownikiem budowy kościoła. Początkowo planowano budowę kościoła dwupoziomowego, niestety rząd w Berlinie nie udzielił zezwolenia na taką konstrukcję. Po skorygowaniu planu przez o. Fischera władze państwowe i kościelne wyraziły zgodę na budowę kościoła w 1905 roku. Dzięki nadzwyczaj sprawnym i pracowitym braciom pod koniec 1906 roku budowla była gotowa w stanie surowym. 14 listopada 1907 radca duchowny z Nysy ks. A. Pischel, poświęcił wzniesiony w neogotyckim stylu kościół.
Uroczystej konsekracji kościoła i ołtarza głównego dokonał dopiero po zakończeniu I wojny światowej 28 września 1924 [[Bertram Adolf|kard. Adolf Bertram]]. Bardzo istotny jest fakt, iż od początku większość wykonywanych prac, zwłaszcza budowlanych podejmowali sami bracia zakonni. Były to prace w gospodarstwie, przy budowach, przebudowach, urządzaniu wnętrz oraz w założonej w 1894 roku filii drukarni misyjnej. Do dzisiaj pozostał sprzęt, maszyny i wiele innych akcesoriów z ówczesnego wyposażenia poszczególnych warsztatów. Wykonując te prace praktykowano zasadę i starą regułę zakonną [[Św. Benedykt z Nursji|św. Benedykta]]: ''ora et labora'' (módl się i pracuj). Przyczyniało się to między innymi do tworzenia gospodarczej niezależności, ale wynikało także ze skromnych środków materialnych.
==Duszpasterstwo== 
Parafia Matki Bożej Bolesnej w Nysie to ogromny ośrodek życia religijnego. Istnieją tam grupy takie jak: [[Odnowa w Duchu Świętym]], ministranci, [[Apostolstwo Dobrej Śmierci]], [[Żywy Różaniec|Róże Żywego Różańca]],  [[Apostolat Maryjny - stowarzyszenie|Apostolat Maryjny]], [[Wspólnota Dobrego Pasterza]], grupa Bożego Miłosierdzia „Faustinum”. 

W parafii istnieje również chór o nazwie „Hosanna”. Został on założony na początku lat pięćdziesiątych XX wieku przez ówczesnego proboszcza o. Alfonsa Boniewicza SVD. Obecnie ponad czterdziestu chórzystów pracuje pod kierunkiem dyrygentów Krystyny i Mariusza Drożdżalów. Chór od samego początku swojej działalności uświetnia ważniejsze uroczystości i święta w [[Parafia|parafii]]. Ponadto bierze udział w licznych uroczystościach, imprezach artystycznych i przeglądach regionalnych jak i krajowych.

Od maja 1947 roku przy parafii prężnie pracuje również [[Caritas - powstanie i rozwój|Caritas]]. Działalność dobroczynną rozpoczął o. Bolesław Cisz SVD. Do czasów obecnych zespół parafialny „Caritas” tworzą osoby, które pragną swoją pomoc ofiarować innym potrzebującym. Szczególnym celem jest pomoc ludziom słabym i pokrzywdzonym. „Caritas” organizuje kwesty i zbiórki (pieniężne, leków, odzieży, przyborów szkolnych, zabawek, artykułów spożywczych), pozyskuje sponsorów, a następnie zajmuje się podziałem i dystrybucją zebranych środków. Organizacja ma obecnie pod swoją opieką 62 rodziny z terenu parafii.

==Proboszczowie==
*[[Wittwer Alojzy|o. Alojzy Wittwer]] SVD (1941-1945)
*[[Cisz Bolesław|o. Bolesław Cisz]] SVD (1945-1946)
*[[Pietruszka Sylwester|o. Sylwester Pietruszka]] SVD (1946-1947)
*[[Sawicki Alfons|o. Alfons Sawicki]] SVD (1947-1948)
*[[Chudoba Aleksander|o. Aleksander Chudoba]] SVD (1948-1951)
*[[Boniewicz Alfons|o. Alfons Boniewicz]] SVD (1951-1957)
*[[Mazantowicz Jan|o. Jan Mazantowicz]] SVD (1957-1963)
*[[Wardowski Franciszek|o. Franciszek Wardowski]] SVD (1963-1966)
*[[Krawiec Adam|o. Adam Krawiec]] SVD (1966-1973)
*[[Grzesik Józef|o. Józef Grzesik]] SVD (1973-1974)
*[[Skowronek Jan SVD|o. Jan Skowronek]] SVD (1974-1980)
*[[Kubica Alfons|o. Alfons Kubica]] SVD (1980-1986)
*[[Laban Marian|o. Marian Laban]] SVD (1986-1992)
*[[Faliszek Marian|o. Marian Faliszek]] SVD (1992-1996)
*[[Pilek Jan|o. Jan Pilek]] SVD (1996-2008)
*[[Łukoszczyk Krzysztof|o. Krzysztof Łukoszczyk]] SVD (2008-2016)
*[[Piątkowiak Damian|o. Damian Piątkowiak]] SVD (2016-2024)
*[[Gawryś Radosław|o. Radosław Gawryś]] SVD (2024-nadal)

==Bibliografia== 
J. Daniel, I. Zielonka, Nysa-przystanek wędrowca, [b.m.w.] 2004; M. Sikorski, Nysa. Skarby sztuki i osobliwości , [b.m.w.] 1999; [http://www.werbisci-parafia.nysa.pl/historia/historia-proboszcz%C3%B3w]; [http://www.werbisci-parafia.nysa.pl/historia/historia-kosciola].
{{Kościoły i parafie diecezji opolskiej}}
[[Kategoria: Kościoły i parafie diecezji opolskiej - N|Nysa]]
[[Kategoria: Werbiści]]