Tekst źródłowy strony Kościół pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Bronowie

Miejscowość Bronów do końca XIX wieku przynależała do [[Kościół pw. Narodzenia św. Jana Chrzciciela w Rudzicy|parafii Narodzenia św. Jana Chrzciciela w Rudzicy]]. Determinacja wiernych z Bronowa zbudowania własnego kościoła spowodowała, że w latach 1870-1871 czyniono największe starania o pozwolenie na budowę i zbiórkę pieniędzy. Kamień węgielny pod budowę poświęcono 19 marca 1874. Razem z kamieniem zamurowano także pamiątki przywiezione przez J. Filipka z pielgrzymki do Ziemi Świętej i Rzymu. Kościół wybudowano na parceli Macieja Dzidy. Już w 1874 roku poświęcono gotową wieżę z zawieszonymi trzema dzwonami, a cały kościół poświęcił 10 czerwca 1877 [[Śniegoń Franciszek|ks. Franciszek Śniegoń]], wikariusz generalny z Cieszyna. Prośby o utworzenie samodzielnej [[Parafia|parafii]] ponawiano kilkakrotnie, ale bez skutku. Aby to ułatwić, po roku 1885 wybudowano probostwo. Dekret erekcyjny wydano 12 maja 1900 w [[Wikariat generalny w Cieszynie|wikariacie generalnym w Cieszynie]]. Pierwszym proboszczem był ks. A. Figwera (1900-1907), a po nim urząd objął [[Kunz Jan|ks. Jan Kunz]] (1908-1936). 

Kościół znajduje się w centrum Bronowa, przy ul. ks. Kunza. Jest to obiekt murowany, z cegły i kamienia, neogotycki, według projektu architekta Rosta z Białej. Posiada jedną wieżę i sufit drewniany. Od jego południowej strony znajduje się piętrowa zakrystia z małym chórkiem na piętrze. Wnętrze kościoła jest bardzo bogato zdobione. Obraz do głównego ołtarza, przedstawiający Serce Pana Jezusa namalował krakowski malarz Wojciech Eliasz. Figurę [[Św. Piotr Apostoł|św. Piotra]], rzeźby i złocenia wykonał A. Flasza z Hecznarowic k. Kęt, a stacje [[Droga Krzyżowa|Drogi Krzyżowej]] namalował Franciszek Kasta ze Strumienia. Witraże pochodzą z Zakładu Witraży Różańczyka w Krakowie. Wszystko fundowali parafianie i stowarzyszenia kościelne. Pierwszym instrumentem, którym dysponował kościół były organy [[Firma Klimosz i Dürschlag w Rybniku|firmy Klimosz i Dyrszlag z Rybnika]]. Podczas I wojny światowej zarekwirowano z nich metalowe piszczałki, a podczas II wojny światowej zostały bardzo zniszczone podczas ostrzału kościoła. W 1961 roku remont generalny organów wykonał [[Strauch Jan|ks. prof. Jan Strauch SAC]], brat ówczesnego proboszcza [[Strauch Franciszek|ks. Franciszka Straucha]]. W 1968 roku ufundowano nowe 12-głosowe organy z 768 piszczałkami. Ich poświęcenie z koncertem inauguracyjnym, z udziałem ks. prof. Jana Straucha SAC, Stefana Prochownika, ówczesnego organisty [[Kościół pw. św. Mikołaja w Bielsku-Białej|kościoła pw. św. Mikołaja w Bielsku]] i chóru z Bielska odbyło się 15 września 1968. Budowniczym organów był Kazimierz Urbański. Na terenie parafii znajduje się także kaplica przydrożna pw. Serca Jezusowego oraz pięć krzyży przydrożnych.

Ze względu na swoją wartość historyczną i artystyczną bronowski kościół został wpisany do wojewódzkiego rejestru zabytków nieruchomych klasy A (nr rej. A/1605/95 z dn. 4.05.1995). 

Do 1992 roku parafia należała do [[Archidiecezja Katowicka|diecezji katowickiej]].

Z Bronowa pochodził [[Krętosz Józef|ks. prof. Józef Krętosz]], który w 2018 roku spoczął na tutejszym cmentarzu.

==Bibliografia==
Ks. J. Krętosz, Parafia i kościół w Bronowie w latach 1877-1939, SSHT 1978, T. 11, s. 233-264; tenże, Przeszłość Bronowa i parafii oraz jej duchowa spuścizna. Oględziny własne.

[[Kategoria:Parafie - B|Bronów]]
[[Kategoria:Kościoły i parafie diecezji bielsko-żywieckiej|Bronów]]