Zdechlik Jan
Zdechlik Jan Wincenty CR (1871-1940), zmartwychwstaniec
| ||
|
| ||
| Imię i nazwisko | Jan Wincenty Zdechlik CR | |
| Data i miejsce urodzenia | 20 I 1871 Lipiny | |
| Data i miejsce śmierci | 28 III 1940 Rzym | |
| data święceń | 23 XII 1905 | |
| Zawód | duchowny | |
| Tytuł naukowy | teolog | |
| Stanowisko | proboszcz w USA, ekonom generalny w Rzymie | |
| Ważne dzieła | ||
| ||
Urodził się 20 stycznia 1871 w Lipinach w rodzinie Konstantego i Karoliny z d. Kuznitius. Był starszym bratem ks. Tomasza Zdechlika CR. Już 22 stycznia 1871 został ochrzczony. W l. 1879-1885 uczył się w szkole w Lipinach, a następnie pracował przez siedem lat w hucie cynku „Silesiahűtte” w Lipinach. W 1893 porzucił pracę hutnika i wyjechał do Włoch, gdzie w l. 1894-1898 uczył się w gimnazjum salezjańskim w Turynie. 9 grudnia 1899 wstąpił do Zgromadzenia Zmartwychwstania Pana Naszego Jezusa Chrystusa (zmartwychwstańcy), gdzie 19 marca 1901 złożył pierwsze śluby zakonne w Mentorelli. Studia filozoficzno-teologiczne odbył na rzymskim Gregorianum w l. 1901-1905. W trakcie studiów, 3 kwietnia 1904, złożył śluby wieczyste, a święcenia kapłańskie przyjął 23 grudnia 1905 z rąk kard. Pietro Respighi w Bazylice św. Jana na Lateranie. Po studiach wyjechał do Adrianopolu (obecnie Edirne w Turcji), gdzie w l. 1907-1913 był duszpasterzem, prefektem i wychowawcą młodzieży. Z placówki bałkańskiej wyjechał do USA pracując na różnych placówkach i pełniąc różne funkcje względem Polonii w Chicago w l. 1913-1932. W l. 1913-1915 był proboszczem parafii św. Stanisława Kostki, następnie św. Jacka w dzielnicy Avondale (1915-1920). Tam w 1917 zainicjował budowę nowego kościoła, który ukończono w 1921 roku już po jego rezygnacji z urzędu proboszczowskiego. W l. 1920-1922 był duszpasterzem w parafii Matki Bożej Anielskiej, a następnie (1923-1929) św. Jadwigi, będąc jednocześnie przełożonym domu zakonnego od 1926 roku. W l. 1929-1932 był przełożonym nowicjatu św. Józefa w Cragin. Obok posług i funkcji duszpasterskich i wewnątrzzakonnych angażował się w działalność polonijną w ramach Wydziału Narodowego i Zjednoczenia PRK. W lipcu 1932 roku wyjechał do Rzymu na kolejną w swoim życiu (po raz pierwszy w 1926) Kapitułę Generalną jako delegat, gdzie został wybrany ekonomem generalnym. Jak miało się okazać pozostał w Wiecznym Mieście już do końca swego życia. Obok funkcji ekonoma był również magistrem nowicjatu w Rzymie w l. 1935-1938, z której to funkcji zrezygnował ze względów zdrowotnych. Należy jednak odnotować, że za jego przełożeństwa pierwsze śluby złożyło pierwszych sześciu Włochów. W Archiwum Generalnym w Rzymie zachowało się ponad siedemdziesiąt jego listów z l. 1909-1938. Zmarł 28 marca 1940 w szpitalu św. Bartłomieja w Rzymie.
Bibliografia
Archivum Congregationin a Resurrectione Romae [dalej ACRR] 34513-34528, Korespondencja z lat 1909-1938; ACRR 34539/13, Arbeitsbuch; ACRR 70003, Liber Professorum k. 129; ACRR 70006, Liber votorum, nr 384, 538; E. Janas, Dictionary of American Resurrectionists 1865-1990, Chicago 1991, s. 144; J. Iwicki, Charyzmat zmartwychwstańców. Historia Zgromadzenia Zmartwychwstania Pańskiego, Kraków 2019, t. 3, ss. 3, 30, 86, 93; „Dziennik Chicagoski“, 20 X 1917, s. 10. Biogram powstał dzięki pomocy i uprzejmości ks. dra Macieja Gawlika CR.
| |||||