Urban IV

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Urban IV (ok. 1200-1264), papież

Jacques Pantaleon urodził się we Francji w mieście Troyes ok. roku 1200. Był kanonikiem w Laon, a następnie archidiakonem w Liege. W latach 1247-1249 z ramienia papieża odwiedził Śląsk, Polskę, Prusy i Pomorze, natomiast w roku 1251 przebywał jako legat u książąt niemieckich. Przebywając w Polsce przewodniczył prowincjonalnemu synodowi we Wrocławiu w 1248 roku. Ogłoszone wtedy przez niego statuty zachowały się do dzisiejszych czasów. W 1253 roku mianowano go biskupem Verdun, a dwa lata później patriarchą Jerozolimy. Wybrano go na Stolicę Apostolską 29 sierpnia 1261 po trzymiesięcznym konklawe w Viterbo. Uroczysta koronacja po wyborze na Stolicę Piotrową odbyła się 4 września 1261. Jako papież Urban IV nigdy nie rezydował w Rzymie. Wpierw przebywał w Viterbo, gdzie wybrano go na papieża, a później w Orvieto. Jako papież dążył do rozwiązania sprawy Kościoła wschodniego. Pomógł mu w tym cesarz Michał VIII proponując unię. Uznał on wtedy jurysdykcję papieża, nicejskie wyznanie wiary i siedem sakramentów. Wszystko zmierzało ku jedności. Na najbliższym soborze miano przedyskutować ostatnie otwarte sprawy. Wszystko przerwała śmierć Urbana IV, która nastąpiła 2 października 1264 w Perugii. Temu papieżowi zawdzięczamy także ustanowienie dla Kościoła święta Bożego Ciała. Uczynił to w ostatnim roku życia, 18 sierpnia, po tym jak w trakcie sprawowanej mszy w Bolsena miał się dokonać Cud krwi. Opracowanie liturgiczne tego święta papież zlecił, późniejszemu świętemu, Tomaszowi z Akwinu.

Bibliografia

H. Stadler, Leksykon papieży i soborów, Warszawa 1992, s. 298-299; R. Fischer-Wollpert, Leksykon papieży, Kraków 1990, s. 108-109.