Reginek Antoni

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Reginek Antoni (1948-), muzykolog, liturgista

Reginek Antoni.jpg

Urodzony 31 maja 1948 w Wilczy (powiat Rybnik) w rodzinie Karola - pedagoga, organisty i dyrygenta chóru oraz Waleski - miłośniczki śpiewu kościelnego. Od 1949 roku, przez całe dzieciństwo i młodość, związany był z Czuchowem. Po ukończeniu tamtejszej szkoły podstawowej, której ojciec Karol był wieloletnim kierownikiem, uczęszczał do Liceum Ogólnokształcącego im. Powstańców Śląskich w Rybniku, zdobywając tam świadectwo dojrzałości w 1965 roku. Następnie odbył studia teologiczne w Wyższym Śląskim Seminarium Duchownym w Krakowie, uwieńczone święceniami kapłańskimi w katowickiej katedrze Chrystusa Króla w 1972 roku. Do 1975 roku pracował jako wikariusz w parafii św. Katarzyny Dziewicy i Męczennicy w Czechowicach Dziedzicach (obecnie diecezja bielsko-żywiecka). Następnie odbył studia specjalistyczne z muzykologii kościelnej w Instytucie Muzykologii KUL-u, uwieńczone doktoratem w 1985 roku, na podstawie dysertacji o hymnach gregoriańskich. W latach 1980-2001 pracował jako pedagog i wychowawca w Wyższym Śląskim Seminarium Duchownym w Katowicach, najpierw jako prefekt, a od 1986 roku jako wicerektor. Przez jeden semestr (1990/1991) sprawował także funkcję p.o. rektora. W ramach zajęć dydaktycznych prowadził wykłady i ćwiczenia w zakresie muzyki kościelnej w Wyższym Śląskim Seminarium Duchownym, a także w Wyższym Seminarium Duchownym OO. Franciszkanów w Panewnikach, w Studium Teologicznym (Filia KUL), w Studium Pastoralnym (Filia ATK), w Kolegium Katechetycznym w Katowicach oraz w ramach kształcenia organistów w Instytucie Pedagogiki Muzycznej Uniwersytetu Śląskiego (Filia w Cieszynie).

Od 2001 roku zatrudniony jako adiunkt i wykładowca muzyki kościelnej na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Śląskiego. Habilitacja w 2005 roku. Tytuł rozprawy habilitacyjnej: „Pieśni nabożne” Franciszka Karpińskiego oraz psalmy w jego tłumaczeniu w przekazach źródłowych i tradycji ustnej. Studium teologiczno-muzykologiczne, Katowice 2005, Studia i Materiały WT UŚ, nr 23. Od 2005 roku jest prodziekanem WTL ds. Studentów, wybrany w 2008 roku na kolejną kadencję. Od 2013 roku - profesor tytularny.

Piastował też różne odpowiedzialne funkcje w ramach archidiecezji katowickiej: w latach 1985-2003 jako przewodniczący Archidiecezjalnej Komisji ds. Muzyki Sakralnej; 1992-2003 archidiecezjalny duszpasterz organistów. Był członkiem Archidiecezjalnej Komisji Liturgicznej, Rady Programowej Radia Katowice, Rady Programowej Radia Archidiecezjalnego. W latach 1991-2001 kierował pracami Katowickiej Sekcji Polskiego Towarzystwa Teologicznego. Aktualnie należy do Archidiecezjalnej Komisji Muzyki Sakralnej (od 2001 roku), do Rady Kapłańskiej (od 2008 roku), pełni też funkcję cenzora książek. Honorowy Kanonik Archidiecezji Katowickiej (1995), kapelan Jego Świątobliwości (2007). Współpracuje ze społecznym ruchem muzycznym, zwłaszcza z zespołami śpiewaczymi. Od 1986 roku członek Zarządu Oddziału Śląskiego Polskiego Związku Chórów i Orkiestr, przewodniczący Kapituły Nagrody im. Stanisława Moniuszki, członek Rady Śląskiej Biblioteki Muzycznej; od 1992 roku kapelan Oddziału Śląskiego PZChiO. Zaangażowany, jako juror, w różnych festiwalach i konkursach chóralnych, także w organizowaniu pielgrzymek i zjazdów zespołów śpiewaczych. Od 2005 roku prezes Stowarzyszenia Polskich Muzyków Kościelnych. Współpracuje stale z redakcją „Życia Muzycznego” i „Śpiewaka Śląskiego”.

Konsultor Komisji ds. Duszpasterstwa Liturgicznego II Synodu Archidiecezji Katowickiej.

Zebrał i opracował

  • Śpiewnik kościelny archidiecezji katowickiej, Katowice 2000, wyd. 2;
  • Śpiewnik kościelny, Katowice 2004;
  • Śpiewnik pielgrzymkowo-wycieczkowy, Katowice 1992, wyd. 2, Katowice 1998;
  • Śpiewy pasji chorałowej. Pasja Hoppego, Katowice 1996;
  • Skarbiec pieśni kościelnych, Katowice 2004;
  • redaktor nowego opracowania Pieśni nabożnych F. Karpińskiego, Katowice 2002;
  • Chorał Śląski, Katowice 2003−2009;
  • współredaktor Kalendarza Liturgicznego, od 1993 roku.

Bibliografia

Opracowanie własne.