Parafia Podwyższenia Krzyża Świętego w Radawiu

Radawie to wieś w woj. opolskim. W spisie miejscowości z terenu Śląska, wydanym w 1830 roku we Wrocławiu przez Johanna Knie, miejscowość występuje pod obecną polską nazwą Radawie i zgermanizowaną Radau.

Pierwsze informacje o parafii pochodzą z 1305 roku, kiedy to mieszkańcy składali dziesięcinę na rzecz biskupstwa wrocławskiego. W 1411 roku, ks. Sylwius zbudował kaplicę na miejscu dzisiejszego kościoła parafialnego. Po wojnie trzydziestoletniej, od 1633 roku kościół był filią parafii w Zębowicach. 15 czerwca 1944 kościół podniesiono do rangii lokalii, a 15 grudnia 1945 dekretem bpa Bolesława Kominka ustanowiono parafię Radawie.

Pierwsza wzmianka o kościele w Radawiu pochodzi z 1500 roku. Fundatorem był właściciel majątku rycerskiego z rodu Salawów.

Kościół jest drewniany, jednonawowy, o konstrukcji zrębowej, orientowany, w stylu barokowym. Mniejsze od nawy prezbiterium jest zamknięte trójbocznie. Z boku prezbiterium jest zakrystia, a na piętrze loża kolatorska. Kruchty znajdują się od frontu i z boku nawy. Wieża ma konstrukcję słupową, ośmioboczna, osadzona na nawie, zwieńczona baniastym hełmem gontowym z latarnią i krzyżem. W 1957 roku w wieży zawieszono trzy dzwony, odlane w hucie "Ozimek": Józef (647 kg), Bartłomiej (370 kg), Jan (246 kg). Dach kościoła dwukalenicowy pokrywa gont z sześcioboczną wieżyczką na sygnaturkę, zakończoną gontowym hełmem. Na chórze muzycznym, z bocznymi balkonami, znajdują się organy z XVIII wieku.

Ołtarze, główny i dwa boczne, pochodzą z 1842 roku, są w stylu klasycystycznym. Obraz w ołtarzu głównym, pędzla malarza F. Jakischa z 1842 roku, przedstawia scenę z uroczystości Podwyższenia Krzyża Świętego z 629 roku, cesarz Herakliusz niesie krzyż w otoczeniu świty. Również F. Jakisch namalował obrazy w ołtarzch bocznych, św. Katarzyny i św. Anny. Z 1844 roku pochodzą, namalowane na płótnie, stacje Drogi Krzyżowej. W kościele zwracają uwagę: ambona, chrzcielnica z rzeźbą chrztu w Jordanie, pochodzące z I połowy XIX wieku oraz klasycystyczne rzeźby świętych.

Kościół przechodził współcześnie wiele remontów i konserwacji. Trzy ołtarzowe obrazy olejne zostały poddane gruntownej renowacji w Opolu przez ks. prof. Edwarda Kucharza w latach 90. XX wieku, a w 2000 roku konserwacji poddano ołtarze. Napis na belce głównej Witaj krzyżu nadziejo jedyna został zastąpiony nowym Te Deum Laudamus z logo milenijnym i datami 2000 i 500.

Relikwie Świętego Krzyża, mają potwierdzenie prawdziwości w Rzymie, dzięki proboszczowi, ks. Michałowi Śmiałkowi. On też w testamencie zapisał sporo pieniędzy na budowę nowego kościoła, a także założył fundację dla kościoła w Radawiu.

• Kościół leży na Szlaku Drewnianego Budownictwa Sakralnego woj. opolskiego.

Bibliografia

Oprac. MC; Ks. Józef Mucha na podstawie Kroniki ks. Wiktora Pokory i dokumentów parafialnych, Radawie 23. XI 2000