Kościół pw. Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w Złotogłowicach

Kościół pw. Matki Bożej Wspomożenia Wiernych w Lasku Złotogłowickim

Kościół położony na skraju wsi Złotogłowice, w Lasku Złotogłowickim, nieopodal Nysy, jest filialnym, pielgrzymkowym i odpustowym parafii św. Jakuba Apostoła i św. Agnieszki w Nysie.

Według legendy, dwie dziewczynki ze Złotogłowic, na jednym z drzew w lesie znalazły obraz Matki Boskiej i zaniosły go do kościoła parafialnego w Złotogłowicach. Jednak, z bliżej nieznanych przyczyn, obraz znalazł się ponownie w lesie. W tym miejscu ok. 1746 roku wzniesiono drewnianą kapliczkę, która pod koniec XVIII wieku groziła zawaleniem. Dla podtrzymania kultu Matki Bożej w wizerunku Wspomożenia Wiernych, wybudowano nowy kościół w 1805 roku. W 1817 roku wyposażono go w ołtarze zakupione z kościoła sióstr magdalenek pw. św. Józefa w Nysie. Ten kościół też nie przetrwał i w latach 1886-1887 mistrz Schneider ze Średniej Wsi wybudował murowany, do dziś stojący kościół, w stylu neogotyckim. Poświęcono go 8 września 1887.

Kościół jest niewielką, jednonawową budowlą. Zachował oryginalny, nieco surowy charakter. Budowla jest przykładem wiejskiego gotyku, z zachowanymi oryginalnymi elementami z wieków XIV i XV.

W kościele znajduje się słynący łaskami obraz Matki Bożej Wspomożenia Wiernych. Jest on kopią słynnego obrazu Łukasza Cranacha Starszego (1472-1553) znanego pod tytułem Madonna z Dzieciątkiem, który artysta namalował w 1517 roku. Obraz w kościele pochodzi z roku 1746 i jest namalowany na desce. Został opisany następująco: pełna słodyczy, a zarazem z wielką powagą spogląda nasza Ukochana Pani na modlącego się pielgrzyma. Przez delikatny welon, nieco nasunięty na czoło, różni się od innych obrazów maryjnych. Maryja i Dzieciątko są przyozdobione srebrną koroną. Obraz nie jest koronowany na prawie papieskim lub biskupim. Od XVIII wieku do cudownego obrazu zmierzały liczne pielgrzymki z Nysy i okolicy.

W 1850 roku wybudowano w pobliżu kościoła zespół czternastu kapliczek Drogi Krzyżowej, z płaskorzeźbami wykonanymi przez Tomasza Gdowskiego.

W 1892 roku, na miejscu wielkiego ołtarza nieistniejącego drewnianego kościoła, wzniesiono pomnik w formie kamiennego krzyża. Znajdują się na nim napisy informujące o istniejących tu w przeszłości obiektach sakralnych.

Wojna nie oszczędziła kościoła, częściowo został zniszczony, a obraz przeniesiono do sióstr marianek przy Alei Wojska Polskiego. W latach powojennych kościół ulegał dalszemu niszczeniu. Kolejne starania kurii opolskiej, w latach 1950, 1957-1958, 1960 w celu ratowania kościoła nie przynosiły efektów. Odremontowano go dopiero w 1973 roku dzięki staraniom ks. prałata J. Kądziołki. 15 sierpnia 1973 odprawiono uroczystą sumę z udziałem licznych kapłanów i wiernych dekanatu nyskiego.

Co roku, w Święto Matki Boskiej Zielnej, udają się tutaj piesze pielgrzymki wiernych ze wszystkich parafii w Nysie.

Bibliografia

Oprac. MC; M. Sikorski, Nysa. Skarby sztuki i osobliwości, [b.m.w] 1999; J. Daniel, I. Zielonka, Nysa - przystanek wędrowca, [b.m.w] 2004