Kościół pw. św. Piotra i Pawła w Prudniku

Kościół należy do zespołu zabudowań klasztornych ojców bonifratrów w Prudniku. Wzniesiono go w latach 1785-1787. Projektantem był Michał Klemens z Karniowa, a budowę nadzorował Piotr Paweł Ertel, mistrz murarski z Wrocławia. W 1793 roku do kościoła dobudowano barokową wieżę. W 1855 roku zamontowano nowe organy i dzwon, który zafundowali bonifratrzy z Wrocławia.

Kościół barokowy, znajduje się w centrum miasta. Wzniesiony na planie prostokąta, jest budowlą salową z zamkniętym trójbocznie prezbiterium. Orientowany na północ. Budowla murowana, z cegły, otynkowana.

Wystrój kościoła pochodzi z wieków XVIII i XIX. Zwracają uwagę polichromie w sklepieniu nawy i prezbiterium, autorstwa Klinka z 1906 roku. Z historycznego wyposażenia zachowały się: barokowy krucyfiks, klasycystyczny, architektoniczny ołtarz z poł. XIX wieku z obrazem patronów kościoła, który darowała rodzina Weidingerów, a także dwa klasycystyczne ołtarze boczne, ambona z płaskorzeźbą Miłosiernego Samarytanina dłuta Fahnrotha (1870), Pieta (1908), dzwon z 1858 roku, komplet ławek kościelnych, figuralne witraże. Kościół zdobią obrazy: św. Ludwik z 1662 roku, Chrystus z XVIII wieku, bł. Jan Grande z XVIII wieku, św. Piotr Kanisi z XVIII wieku, Matka Boska z Dzieciątkiem z pierwszej połowy XIX wieku, św. Jan Boży i Jan Wielki (Joseph Fahnroth, 1870).

Bibliografia

A. Dreń, Prudnik i okolice. Prudnicka granica cudów, Spółka Wydawnicza Aneks, Prudnik 2009; A. Ziółkowska, Śladami dzieł Josepha Fahnrotha: Przewodnik, Warszawa 2016; T. Chrzanowski, M. Kornecki, Katalog zabytków sztuki w Polsce, T. VII: Województwo opolskie, z. 7: Powiat prudnicki, Warszawa 1960