Ślązok Ernest

Z E-ncyklopedia, Historia Kościoła na Śląsku
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ślązok Ernest (1906-1974)

Urodził się 15 października 1906 w Załężu w rodzinie Jana i Filomeny z d. Duda. Po ukończeniu szkoły powszechnej uczęszczał do szkoły zawodowej. Następnie jako ślusarz pracował w Królewskiej Hucie. Wkrótce awansował na stanowisko pomocnika biurowego, a potem mistrza wagowego. Pragnąc poświęcić swoje życie na służbę Bogu i ludziom w kapłaństwie, rozpoczął przygotowywać się prywatnie do matury. W 1935 roku wyjechał do Wilna, gdzie dwa lata później zdał egzamin dojrzałości. W 1937 roku rozpoczął studia teologiczne na Wileńskim Uniwersytecie im. Stefana Batorego. Rok później wstąpił do Wyższego Śląskiego Seminarium Duchownego w Krakowie i kontynuował studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Po wybuchu II wojny światowej został zmuszony, jak inni śląscy klerycy, do opuszczenia Krakowa i przeniósł się do Seminarium Duchownego w Widnawie, gdzie kontynuował studia. Święcenia kapłańskie przyjął 21 marca 1942 we Wrocławiu z rąk kard. A. Bertrama.

Jako wikariusz duszpasterzował w parafiach: św. Marii Magdaleny w Tychach, św. Marii Magdaleny w Bielszowicach, MB Różańcowej w Chropaczowie, św. Pawła w Nowym Bytomiu i św. Antoniego w Chorzowie. W latach 1952-1953 pełnił obowiązki substytuta w parafii NMP Królowej Polski w Czernicy, gdzie zastępował uwięzionego przez komunistów proboszcza. Następnie znów w charakterze wikariusza pracował w parafiach: św. Augustyna w Lipinach, św. Marii Magdaleny w Chorzowie Starym, św. Klemensa w Miedźnej i św. Wojciecha w Radzionkowie. W 1957 roku znalazł się ponownie w parafii św. Antoniego w Chorzowie, na terenie której zamieszkał tym razem jako komorant. Zmarł nagle 24 lipca 1974 w Gdyni. Został pochowany w Chorzowie.

Bibliografia

AAKat, Akta personalne ks. Ernesta Ślązoka.